القائمة الرئيسية

الصفحات

رواية حارة حورية كاملة بقلم دودو محمد (مكتملة جميع الفصول)

رواية حارة حورية كاملة بقلم دودو محمد حصريا الرواية كاملة جميع الفصول من الفصل الأول إلى الأخير عبر مدونة كوكب الروايات.

رواية حارة حورية كاملة

رواية حارة حورية الفصل الأول

يدخل شاب فى أوائل الثلاثينات يكاد قلبه يقف من شدة الخفقان قائلا
..:- يا ست حوريه يا ست حوريه
تقف حوريه بكل هيبه تنظر له قائلا
حوريه :- فيه ايه يا واد يا لمبى مالك
اللمبى :- وهو يلهث قال الحقى يا ست حوريه المعلم رجب جاى هو والرجاله بتاعته على هنا وشكله بيقول أنه ناوى على شر
حوريه :- أقف يا لا واصلب طولك انت راجل من رجالتى يعنى لازم يكون قلبك جامد
اللمبى :- يا ست حوريه انا افديكى برقبتى والله بس انا خايف من الخساير اللى ممكن تحصل
حوريه :- متخلقش لسه اللى حوريه نصار تخاف منه روح جهز الرجاله وتعالى على هنا امشى يلا
اللمبى :- هوا وركض اتجاه الباب
اتجهت حوريه إلى باب المقهى الخاص بها ووقفت تنظر إلى الحاره وتنتظر وصول المعلم رجب إليها ليظهر أمامها لتعقد يدها فوق صدرها وترفع حاجبها إلى الأعلى لتبدء بالكلام قائله
حوريه :- ده ايه الخطوه اللى مش عزيزه دى يا معلم رجب
رجب :- نظر لها نظرت شر قائلا ازاى رجالتك تتعرض لرجالتى يا حوريه
حوريه :- اكيد رجالتك اللى غلطانين يا معلم رجب وهما اللى بدأوا الاول لأن رجالتى مش بيتعرضوا لحد الا لو حد داس ليهم على طرف
رجب :- ده انتى بدافعى عنهم بقى
حوريه :- وايه المشكله لما ادافع عنهم مش رجالتى
وفى ذلك الوقت اجتمعت الرجال الخاصه بحوريه وواقفوا خلفها
رجب :- انتى كده بتولعيها يا حوريه وانتى مش قدى
حوريه :- انا حوريه نصار مش بخاف من حد يا معلم وأعلى ما فى خيلك اركبه
رجب :- اقترب منها وقال انتى كده بتلعبى بالنار يا حوريه
حوريه :- ما انت عارف يا معلم لعبة النار دى لعبتى المفضله
رجب :- نظر لها نظره مطوله ثم تحدث قائلا يبقى استحملى بقى يا شاطره وأخذ رجالته وغادر المكان
حوريه :- نظرت له بقرف قائله بصوت عالى نورت يا معلم نسيت اقدملك واجب الضيافه وبصقت على الأرض قائله داهيه لا ترجعك ونظرت خلفها وقالت ممكن افهم اللى حصل
اللمبى :- بتوتر ها ا.ا انا هقولك يا ست حوريه
حوريه :- انطق زفت ايه
اللمبى :- البنت اللى انا بحبها فيه واحد من رجالة المعلم رجب بيعاكسها فى الرايحه والجايه روحت كلمته بالذوق بس منفعش معاه اخد الرجاله وهو جاب رجالة المعلم رجب وحصل الاشتباك بس احنا طحناهم علقة موت
حوريه :- يا فرحة امك بيك ولما حصل كده ليه مجيتش وقولتلى بدل ما عامله زى الاطرش فى الزفه كده
اللمبى :- اسف والله بس انا كنت ناوى اجى واحكيلك بس هما سابقونا بقى
حوريه :- نظرت له نظره مطوله ثم قالت بتحبها
اللمبى :- اوى يا ست حوريه
حوريه :- ابتسمت له وقالت يبقى المرادى سماح علشان خاطرها بس لو حصل حاجه تانى من ورايا هخلى نهارك مش فايت فاهم
اللمبى :- بفرحه فاهم يا ست حوريه واوعدك مش هتتكرر تانى
حوريه :- طيب يلا خد الرجاله وروحوا شوفوا شغلكم
اللمبى :- من عينيا واخذ الرجاله معه وذهبوا للقيام بعاملهم
حوريه :- جلست على المقعد الخاص بها ونظرت على الفراغ وتنهدت بعمق لتصيح بصوت عالى قائله واحد قهوه بسرعه يا بندق وتمسك رأسها وتدلكها بيدها من شدة الالم

فى إحدى البيوت القديمه يجلس شاب فى منتصف الثلاثينات على الاريكه ويتحدث بتذمر قائلا

..:- اعمل ايه بس يا ماما ما انا كان لازم اشوف مدرسه تانيه غير دى وما صدقت لاقيت مدرسه رضيت بيا وانا فى السن ده
اعتماد :- وتسيب ليه المدرسه دى بس يا ابنى انا سنى كبير ومش حمل مرمطه معاك خليك فيها وبلاش نسيب بيتنا اللى عيشت فيه احلى ايامى مع ابوك الله يرحمه
...:- يا ماما يا حبيبتى انا مش قادر استحمل اشوفها مع حد غيرى انا بموت كل ما اشوفهم مع بعض كان لازم ابعد حسى بيا يا ماما انا لسه بحبها وهى قصادى طول النهار مع اللى سابتنى واتجوزته ارجوكى يا امى تعالى نمشى من المكان ده ونسيب الشارع اللى هى فيه زى ما سيبت المدرسه ابوس ايديك يا امى
اعتماد :- ربتت على كتفه بحنو وقالت أهدا يا حبيبى اللى انت عايز تعمله اعمله وانا واختك معاك فيه
..:- ابتسم لها ابتسامه حزينه وقال أنا عارف يا امى أن صعب عليكى تسيبى المكان اللى عيشتى فيه طول عمرك مع بابا بس
اعتماد :- مقاطعه كلامه قائله ابوك عايش فى قلبى وذكرياته عايشه جوايا ومنين ما اروح هتفضل معايا يا حبيبى انا اهم حاجه عندى راحتك انت واختك
...:- قبل يدها وقال ربنا يخليكى يا امى وميحرمنيش منك يارب
اعتماد :- طيب انت ناوى تعمل ايه دلوقتى
..:- هشوف شقه تكون صغيره ومش غاليه اوى وتكون قريبه من مكان المدرسه
اعتماد :- أمته الكلام ده
...:- من النهارده انا هنزل دلوقتى واروح اشوف السمسار يشوف مشترى لشقه ويشوف لينا شقه تانيه
اعتماد :- ربنا معاك يا ابنى
...:- نهض من على الأريكة ونظر لأمه وقال ادعيلى يا ماما يريح قلبى من النار اللى قايده فيه
اعتماد :- دعيالك يا حبيبى ربنا يريح قلبك ويسعدك يا قادر يا كريم
..:- قبل رأسها وابتسم لها ابتسامه حزينه وذهب أتجاه باب الشقه وفتحه ودلف إلى الخارج واغلقه خلفه واتجه إلى الأسفل ورأه خطيبته السابقه وهى تمسك بيد زوجها وتبتسم بسعاده معه تنهد بحزن واغلق عيناه حتى لا تخدعه دموعه وتنزل أمامها ابتعد بعيد عنها وامسك هاتفه المحمول وقام بالاتصال بصديقه المقرب له وانتظر الرد
بهاء :- يويو عامل ايه
..:- بغيظ مليون مره اقولك بلاش ام الكلمه دى بتعصبنى
بهاء :- وهو يقهقه بصوت مرتفع فى الهاتف قال طيب اعملك ايه ما انت اسمك ملهوش دلع تانى غير ده او حاحا والصراحه يويو ارحم من حاحا بكتير
...:- وانت متعرفش تنادى بأسمى عادى زى البنى ادمين ما تقول يحيى واخلص
بهاء :- خلاص خلاص اهدا انا كنت بهزر معاك وبستفزك علشان عارف انك بتتعصب من الاسم ده
يحيى :- يلعن ابو غلاستك
بهاء :- بقهقه خلاص بقى يا يويو متبقاش قفيش كده
يحيى :- تصدق انا غلطان أن اتصلت بيك اصلا
بهاء :- خلاص خلاص والله هتكلم جد عملت ايه فى موضوع الشقه
يحيى :- لسه هشوف اهو انا فى الشارع بس امى صعبانه عليا اوى علشان عارف هى قد ايه متعلقه بالشقه دى يا بهاء
بهاء :- متقلقش امك اهم حاجه عندها راحتك واكيد هى مش زعلانه علشان عارفه انت بتتعذب قد ايه
يحيى :- انا بموت يا بهاء لسه شايفها حالا مع جوزها وهما ماسكين ايد بعض وبتضحك معاه نفس الضحكه اللى كانت بتضحكها ليا مش عارف ازاى عرفت تنسى حبنا بسرعه اوى كده
بهاء :- يحيى هى مكانتش بتحبك زى ما انت كنت بتحبها بدليل اول ما أتقدم ليها العريس الجاهز حدفت ليك دبلتك وقالت كل شئ قسمه ونصيب هى متستهلش حبك صدقنى
يحيى :- تنهد بوجع وقال بس انا بحبها ومش قادر اصدق انها خلاص بقت لغيرى
بهاء :- انت فين دلوقتى
يحيى :- فى الشارع رايح لسمسار
بهاء :- نص ساعه واكون عندك
يحيى :- ماشى سلام
بهاء :- سلام
يحيى :- أغلق السكه وذهب إلى السمسار

فى حارة حوريه

سمعت حوريه ضجيج عالى يأتى من الخارج نهضت وركضت إلى الخارج لتنظر أمامها بصدمه وهى ترى النيران تأكل البيوت بالحاره ركضت إلى البيوت وبدأت تساعد الناس فى إطفاء الحرائق وقالت بصوت عالى

حوريه:- اطلبوا المطافى بسرعه اخلصوا مستنين ايه بسررررررررعه ومر وقت طويل ووصلت عربات الإطفاء واخمدوا النيران وجلست حوريه على المقعد وهى تلهث انفاسها بشده وتنظر إلى البيوت المتفحمه وإلى عيون الناس وهى تبكى لتنهض بقوه قائله اسمعونى اللى خسر حاجه انا هعوضها ليه والبيوت هصلحها ليكم وهرجعها احسن من الاول واللى عمل فيكم كده انا هعرف اربيه كويس متخلقش لسه اللى يفكر يتعدى على حارة حوريه ونظرت إلى رجالها قائله خدوا الناس دول وهاتوا ليهم اكل واكلوهم كلهم واللى عايز اى حاجه هاتوها ليهم فاهمين
اللمبى :- بحزن انا اسف يا ست حوريه
حوريه :- مش وقت اسف ده يا لمبى خد الناس واكلهم وهات الرجاله وتعالوا عايزاكم
اللمبى :- حاضر يلا يا رجاله
حوريه :- جلست على المقعد ونظرة بتوعد قائله انت اللى جيبته لنفسك يا رجب واللى يلعب بالنار يستحمل لسعها ونظرت إلى صورة والدها المتعلقه بالحائط بحزن قائله عجبك اللى بيحصل ده يا ابا انا عارفه انك دلوقتى حاسس باللى بيحصل ده وحزين بس مش عايزاك تقلق بنتك قدها وقدود ومبقاش انا لو مكنتش دفعته التمن غالى اوى يا أبا وهخلى اسم نصار فوق فى السما زى ما هو انت وراك رجاله نام وارتاح ومتخافش على بنتك وفى ذلك الوقت حضر اللمبى وقال
اللمبى :- الناس كلها بتاكل يا ست حوريه والرجاله نفذوا كل اللى طلبوه منهم وجاين ورايا علطول
حوريه :- طبعآ انت عارف ايه اللى هيحصل
اللمبى :- وضع يده على رقابته وقال رقابتى يا ست حوريه متقلقيش اللى حصل ده هيترد ليهم اضعاف مضاعفه
حوريه :- عايزاهم عبره لغيرهم علشان الناس كلها تعرف ايه مصير اللى يفكر يقرب من حارة حوريه
اللمبى :- هنخلوهم يعيطوا زى النسوان وراكى رجاله يا ست حوريه
حوريه :- انا عارفه ومتأكده من ده يا لمبى عايزه قبل اليوم ده ما يخلص يكون كل حاجه عندهم رماد
اللمبى :- عيونى ونظر للرجاله وقال بينا يا رجاله وركضوا إلى الخارج
حوريه :- ربنا معاكم يا رجاله وذهبت بأتجاه الباب ووقفت تنظر إلى الرجاله وهم يبتعدوا عن الحاره لتخرج منها تنهيده حاره

عند يحيى

خرج يحيى من عند السمسار ومعه رفيقه بهاء وتنهد بضيق وقال

يحيى :- يعنى اخرج من منطقه هاديه زى دى واروح اسكن فى حاره ولاء كمان اللى ماسكها واحده ست
بهاء :- طيب هتعمل ايه المدرسه اللى هتشتغل فيها جمب الحاره دى علطول وكمان يعتبر اسعار الشقق فى المكان ده حلوه ومناسبه ليكم
يحيى :- مش هأمن على اختى هناك يا بهاء انت مسمعتش قالك ايه بيقولك الحاره هناك مشهوره بالمشاكل والخناقات
بهاء :- الراجل قالك الحقيقه علشان متتفاجئش لما تروح هناك وانا شايف أن مش قدامك اى حل تانى غير انك تروح تسكن فى الحاره دى
يحيى :- لالالا مستحيل انا خلاص مش هسيب الشقه هنا
بهاء :- مينفعش يا يحيى انت لازم تمشى مش هتقدر على المشوار بتاع المدرسه كل يوم فكر فيها بعقل شويه
يحيى :- يووووه بقى انا مش عارف الدنيا بتعمل معايا كده ليه انا تعبت خلاص
بهاء :- احمد ربنا انت احسن من غيرك بكتير وبعدين انت مش اول واحد ينفصل عن خطيبته ولا اخرهم ربنا انعم عليك بحاجات تانيه كتير أحمده واشكر فضله فيه غيرك بيتمنوا بنعمه واحده من اللى عندك دول
يحيى :- الحمدالله على الضراء قبل السراء مش قصدى اعترض والله بس حاسس ان الدنيا كلها متقفله فى وشى يا بهاء
بهاء :- اسمع كلامى بس واتوكل على الله وبيع الشقه وروح الحاره اللى قالك عليها السمسار ولو على اختك ابقى وصلها معاك كل يوم الجامعه الصبح ولما تخلص ابقى روح هاتها
يحيى :- تنهد وقال ربنا يسهل
بهاء :- يلا اسيبك انا سلام
يحيى :- رايح فين مش هتيجى تتعشى معانا
بهاء :- لاء الوقت أتأخر بقى
يحيى :- متأخرش ولا حاجه تعالى بس
بهاء :- ااااه لو مكنتش تحلف بس يلا بينا وذهبوا إلى المنزل بعد وقت رن جرس الباب بهاء
يحيى :- يا ابنى ما انا معايا المفتاح لازم تعمل هيصه كده كل مره
بهاء :- يا ابنى افهم بقى انا لازم اعمل كده علشان امك واختك يعرفوا أن فيه حد معاك
يحيى :- بتفهم اوى يا اخويا ادخل يلا
بهاء :- دخل وتنحنح وقال احم انا جيت
اعتماد :- منور يا ابنى عامل ايه
بهاء :- بخير طول ما انتى بخير يا امى
اعتماد:- يارب دايمآ يا حبيبى ونظرت ليحيى وقالت عملت ايه يا ابنى
يحيى :- بكره السمسار هيجيب مشترى لشقه
اعتماد :- ولاقيت شقه طيب نقعد فيها
يحيى :- نظر لبهاء بتوتر ثم نظر إليها بقلق وقال ها ا.ا اه لاقيت بس بس
اعتماد :- بس ايه يا ابنى
يحيى :- الشقه يعنى هتبقى فى حاره شعبيه شويه
اعتماد :- تنهدت بحزن وقالت مش مشكله يا ابنى المهم انها تكون جمب شغلك
بهاء :- اه يا امى جمب المدرسه اللى هيشتغل فيها علطول
اعتماد :- طيب يبقى على خيرة الله بكره تبقى تروح تشوفها لو عجبك المكان خلص وانا واختك هنجهز كل حاجه
يحيى :- نظر لأمه بحزن شديد وقال لو مش حابه تمشى بلاش يا ماما خلاص
اعتماد :- يا ابنى ما قولتلك انا اهم حاجه عندى راحتك انت واختك واللى ربنا كاتبه هيكون
بهاء :- ونعم بالله المهم بقى انا جعان وهموت من الجوع وابنك عمال يوزعنى من بدرى ويقولى متجيش عندنا الوقت متأخر ومفيش عندنا اكل ليك وكلام يحرق الدم بصراحه
يحيى :- بصدمه انا
بهاء :- ايوه انت اومال انا اه يا حظك المنيل فى صديق عمرك يا بهاء اشوف الاصحاب يعزموا على بعض بقلب جامد الا انت اقول ايه قليل البخت يلاقى عضم فى الكرشه
يحيى :- بعصبيه نعم يا روح امك
بهاء :- ليه الغلط بقى الست الله يرحمها بتجيب سيرتها ليه بس
اعتماد :- بضحك يخربيت عقلك يا بهاء دمك زى الشربات بت يا هند يا بت يا هند ردى عليا
هند :- بزهق ايه عايزه ايه بتنادى عليا كتير كده ليه
اعتماد :- يا بت اتكلمى عدل
هند :- والله هى دى طريقتى فى الكلام عايزه ايه منى
اعتماد :- حضرى الأكل لاخوكى وصاحبه
هند :- والله وانا الخدامه اللى فى البيت ده انا مش فاضيه ورايا مذاكره كتير
اعتماد :- يا بت عيب اتلمى الراجل واقف
بهاء :- لاء عادى يا امى انا واخد على لسانها اللى بينقط مزيوت ده
هند :- ههه خفه
يحيى :- غمض عينه بعصبيه وقال امشى يا بت حضرى الأكل
هند :- يووووه بقى انا مالى ما تحضره انت
يحيى :- مسك ذراعها بعصبيه وقال بت انتى اتعدلى بدل اقسم بالله ما اعدلك
هند :- بدموع انا زهقت من ام التحكمات بتاعتكم دى كل حاجه رأيكم انتو اللى يمشى حتى لما فكرتوا تبيعوا الشقه قرراتوا مع نفسكم كده كأن انا هوا فى البيت عايش معاكم ولا فكراتوا تخدوا رأيي موافقه ولا لاء
يحيى :- رفع يده للاعلى وقبل أن يصفعها
بهاء :- مسك يده ومنعه قائلا اهدا يا يحيى شويه هى عندها حق برضه روحى انتى يا هند اوضك
هند :- نظرت لهم والدموع تتساقط من عينها وركضت إلى غرفتها
بهاء :- تعالى معايا وذهبوا إلى غرفة يحيى ودلفوا إلى الداخل واغلق الباب خلفهم وقال اقعد كده واستهدا بالله اختك ليها حق تزعل المفروض كنت تاخد رأيها فى موضوع الشقه ده وحتى لو رفضت كنت أقنعها براحه وبهدوء إنما مش كل حاجه قفش كده
يحيى :- يعنى انت مش شايف الحاله اللى انا فيها يا بهاء
بهاء :- معلش هى برضه واخده على خاطرها منكم وانت فى مقام ابوها خدها بالسياسة وتعالى على نفسك
يحيى :- ربنا يسهل وفى ذلك الوقت سمعوا طرق على الباب
بهاء :- ذهب بأتجاه الباب وقام بفتحه وقال ..

رواية حارة حورية الفصل الثاني

منزل عائلة يحيى

يجلس يحيى على السرير وهو منفعل ويقوم بهاء بتهدأته وفى ذلك الوقت سمعوا صوت طرق على الباب ذهب بهاء بأتجاه الباب وقام بفتحه وقال

بهاء :- خير يا امى
اعتماد :- يلا يا حبايبى حضرت ليكم الأكل
بهاء :- ليه تعبتى نفسك بس يا امى
اعتماد :- مفيش تعب ولا حاجه يلا قبل ما الأكل يبرد
بهاء :- ماشى هجيب يحيى وجاين وراكى علطول
اعتماد :- ماشى يا ابنى وتركته وذهبت
بهاء :- نظر بأتجاه يحيى وقال قوم يلا علشان ناكل
يحيى :- مش عايز مليش نفس
بهاء :- فكك شويه بقى وقوم يا ابنى بلاش نكد الله يكرمك ده انت بقيت اوڤر اوى والله
يحيى :- بهاء بقولك ايه متزهقنيش عايز تاكل روح كل انت انا هنام واغلق عيناه
بهاء :- ده انت بقيت غتت يا اخى هوف وتركه وخرج من الغرفه
يحيى :- فتح عينه ونظر أتجاه الباب وتنهد بحزن
بهاء :- ذهب اتجاه اعتماد وقال أنا ماشى بقى يا امى
اعتماد:- رايح فين يا ابنى الأكل جاهز
بهاء :- معلش يا امى انا مش جعان انا كنت بقول كده علشان أخلى يحيى ياكل بس هو رفض ونام وانا كمان هروح انام الوقت أتأخر تصبحى على خير
اعتماد :- وانت من أهله يا حبيبى
بهاء :- مش محتاجه حاجه منى يا امى
اعتماد :- سلامتك يا حبيبى
بهاء :- ابتسم لها وفتح باب الشقه وخرج منه واغلقه خلفه

فى حارة حوريه

جلست حوريه على الأريكة بجانب شرفة غرفتها وهى تشعر بقلق بالغ وتنتظر عودة الرجال وفى ذلك الوقت اعلن هاتفها بوجود اتصال التقطته سريعآ ونظرت فى الشاشه واجابة بلهفه قائله

حوريه :- طمنى عملتوا ايه
اللمبى :- كله تمام يا ست حوريه والرجاله اتعلم عليها وبيوتهم بقت رماد
حوريه :- بفرحه الله ينور عليكم يا رجاله انا كنت واثقه فيكم انكم قدها وقدود كده انام وانا مرتاحه سلام وأغلقت المكالمه ووضعته على الأريكة وقامت نامت على فراشها وتنهدت بأرتياح وابتسمت قائله ايوه كده علشان الناس تعرف مصير اللى يفكر يقرب من حارة حوريه ونظرة إلى صورة والدها المتعلقه على الحائط وقالت نام وارتاح يا حبيبى متخلقش لسه اللى يجى على بنت المعلم نصار هيفضل اسمك عالى مهما حاولوا يوقعوه الأرض وهحافظ على اسمك اللى انت عملته لاخر يوم فى عمرى وأغلقت عيناه وذهبت فى نوم عميق

اشرقت شمس صباح يوم جديد بنورها الساطع فى سماء الاسكندريه ليبدء يحيى بفتح عينه على صوت رنين جرس الباب نهض من فوق فراشه وذهب اتجاه باب غرفته وخرج وجد امه خارجه من غرفتها ونظرت له بتسأل وقالت

اعتماد :- مين اللى هيجى لينا فى وقت زى ده
يحيى :- ممكن يكون السمسار ومعاه الناس اللى هتشوف الشقه
اعتماد :- تنهدت بحزن وقالت طيب يا ابنى روح افتح ليهم على ما ادخل البس الاسدال
يحيى :- حاضر يا امى وذهب بأتجاه الباب وقام بفتحه وقال أستاذ عطيه اتفضل
عطيه :- معلش جيت ليك بدرى شويه بس الناس حبت تشوف الشقه قبل ما تروح شغلها علشان لو عجبتها تسحب الفلوس من البنك النهارده
يحيى :- لاء عادى ولا يهمك اتفضلوا يا جماعه شوف شغلك انت يا استاذ عطيه
عطيه :- فيه حريم فى الاوض ولا حاجه
اعتماد :- خرجت من غرفتها وقالت السلام عليكم
الكل :- وعليكم السلام ورحمه الله وبركاته
يحيى :- هند فى الاوضه بتاعتها ولا مشيت يا ماما
اعتماد :- لا اختك نزلت الجامعه بتاعتها من بدرى
يحيى :- ماشى خد راحتك يا استاذ عطيه
عطيه :- قام بمعاينة المكان للزبائن وبعد وقت انتهى وتحدث معهم وذهب إلى يحيى وقال الناس عجبتهم الشقه اوى بس المبلغ اللى انت عايزه كتير اوى
يحيى :- والله يا استاذ عطيه انا مرضتش اطلب رقم اكبر من كده وطلبت مبلغ أقل من المفروض
عطيه :- طيب نزل حاجه منها الناس جاهزه وفلوسها على الترابيزه
يحيى :- نظر لأمه وتنهد واعاد نظره مره أخرى إلى عطيه وقال بص انا هنزل خمسه الاف جنيه من المبلغ المطلوب بس مش هقدر انزل اكتر من كده والله
عطيه :- طيب زقها كمان شويه
يحيى :- والله ده أخرى لو عجبهم مفيش اى مشكله
عطيه :- تنهد وقال على بركه الله هما هيمشوا دلوقتى وبليل هيجيبوا الفلوس وتكتبوا العقد
يحيى :- أن شاءالله
عطيه :- وبالنسبه لشقه اللى قولتلك عليها هتروح تشوفها أمته
يحيى :- النهارده أن شاءالله على العصر كده
عطيه :- خلاص ماشى شوف هتروح أمته واتصل بيا علشان اجيلك
يحيى :- تمام
عطيه :- ماشى يلا السلام عليكم ونزل هو واللى معه
يحيى :- أغلق الباب خلفه ونظر لأمه وتنهد بحزن ودخل على غرفته
اعتماد :- نظرت بحزن على حائط الشقه وتنهدت بوجع وجلست على الأريكة تسترجع ذكرياتها الجميله مع زوجها فى الماضى

فى حارة حوريه

استيقظت حوريه من نومها و تململت على فراشها بأرتياح شديد ونهضت اتجهت إلى شرفة غرفتها ونظرت منه على الحاره لتطمئن عليها واتجهت إلى المرحاض ودلفت إلى الداخل وبعد وقت خرجت وارتدت ملابسها وخرجت من غرفتها وقالت

حوريه :- رضا يا رضا
رضا :- ركضت إلى حوريه قائله صباح الخير يا ست حوريه
حوريه :- صباح النور يا رضا حضرى الفطار بسرعه
رضا :- حاضر من عينيا هوا
حوريه :- نظرت فى الهاتف الخاص بها وقامت بالاتصال باللمبى وانتظرت الرد
اللمبى :- صباح الخير يا ست حوريه
حوريه :- صباح النور يا لمبى اجهز وتعالى ليا بسرعه فاهم
اللمبى :- حاضر ربع ساعه بالكتير واكون عندك
حوريه :- وهات الرجاله معاك
اللمبى :- حاضر
حوريه :- يلا سلام وأغلقت الهاتف وقالت بصوت مرتفع رضا بتعملى ايه كل ده
رضا :- جاءت تركض وقالت اهو والله الفطار جاهز ووضعت الطعام فوق الطاوله
حوريه :- بدأت تأكل ونظرت لرضا وقالت عملتى ايه فى العريس اللى كان متقدم ليكى
رضا :- الحمدالله رفضه
حوريه :- بتسأل رفضيه ليه
رضا :- ها ك.ك.كده حاسه أنه مش مناسب ليا
حوريه :- انتى فيه حد فى حياتك
رضا :- ها ل.ل.لاء
حوريه :- بعصبيه رضاااااا بلاش كدب انتى عارفه ان انا مبحبش الكدب
رضا :- بتوتر ا.ا.ايوه ب.ب.بحب واحد
حوريه :- مين
رضا :- ها
حوريه :- اتكلمى علطول مين
رضا :- ا.ا.اللمبى
حوريه :- اللمبى! انتى بقى اللى الولا اللمبى قالى عليها
رضا :- ا.ا.ايوه
حوريه :- وانتى اللى رجالة رجب كانوا بيضايقوكى
رضا :- ا.ا.ايوه
حوريه :- ومقولتيش ليا ليه
رضا :- م.م.ما اللمبى قالى أن هو هيقولك والله
حوريه :- نهضت وقالت بعصبيه حسك عينك تخبى عنى حاجه تانى فهمه
رضا :- ح.ح.حاضر
حوريه :- وعلى فكره الولا اللمبى بيحبك بجد
رضا :- ابتسمت بكسوف وقالت ع.ع.عارفه وانا كمان بحبه
حوريه :- طيب اجهزى بقى علشان تبقوا فى بيت واحد وانا هتكفل بكل حاجه
رضا :- بسعاده بجد يا ست حوريه ربنا يخليكى لينا وميحرمناش منك أبدآ
حوريه :- ابتسمت لها وقالت يلا بلاش كلام كتير وشوفى اللى وراكى وتركتها واتجهت إلى باب الشقه وفتحته وخرجت وأغلقت الباب خلفها
رضا :- نظرت بحب اتجاه الباب وقالت ربنا يسعدك ويفرح قلبك يارب يا ست حوريه واتجهت إلى المطبخ

فى منزل يحيى

التقط يحيى الهاتف الخاص بي واجرى اتصال ببهاء وانتظر الرد

بهاء :- يويو صباح الخير
يحيى :- يلعن ابو شكلك
بهاء :- بضحك خلاص خلاص
يحيى :- بتندم الواحد أنه فكر يتصل بيك والله
بهاء :- خلاص بقى يا ابنى بهزر معاك المهم قولى عملت ايه
يحيى :- الناس هتيجى بليل تخلص فى الشقه
بهاء :- طيب مبروك عقبال ما انت كمان تخلص وتجيب الشقه اللى هتعيشوا فيها
يحيى :- هروح النهارده العصر وجهز نفسك انت كمان علشان هتيجى معانا
بهاء :- نعم وانا مال امى وانا كنت خلفتك ونسيتك
يحيى :- اخلص جهز نفسك زى ما قولتلك سلام
بهاء :- استنى يا ابنى انت يا زفت قفل ابن الناس الطيبه
يحيى :- ألقى الهاتف على السرير ونهض ذهب إلى المرحاض وبعد وقت خرج وارتدى ملابسه وأدى فرضه وخرج من غرفته ونظر لأمه وقال انا نازل يا ماما عايزه حاجه
اعتماد :- عايزه سلامتك يا حبيبى رايح فين كده
يحيى :- هتمشى شويه على البحر لحد ما يجى الوقت اللى هروح اشوف فيه الشقه
اعتماد :- طيب مش هتاكل
يحيى :- لاء مليش نفس
اعتماد :- يا ابنى انت مبقتش تاكل خالص
يحيى :- معلش يا ماما مليش نفس عن اذنك وتركها ونزل إلى الاسفل
اعتماد :- تنهدت بحزن وقالت يارب ريح قلبه قلبى بيتقطع علشانه

فى حارة حوريه

تجلس حوريه على المقعد الخاص بها وتنظر إلى رجالها بفخر قائله

حوريه :- الله ينور يا رجاله انا فخوره بيكم بجد وبابا اكيد حاسس بيكم وفرحان ان هو ساب رجاله يعتمد عليها بجد
اللمبى :- احنا رقابتنا علشانك يا ست حوريه عمرنا كله فداكى
حوريه :- تسلم يا لمبى المهم دلوقتى البيوت اللى اتحرقت دى عايزاها ترجع احسن من الاول انا قعدتهم فى البيت الكبير بتاعى لحد ما بيوتهم تتصلح حاولوا تنجزوا بس فى اليومين دول
اللمبى :- حاضر تأمرى بحاجه تانى يا ست حوريه
حوريه :- خلى عيونكم مفتحه علشان اكيد المعلم رجب مش هيسكت وهيحاول يرد لينا الضربه
اللمبى :- متقلقيش احنا واخدين بالنا كويس اوى
حوريه :- خلاص روحوا اعملوا اللى قولتلكم عليه
الرجال تحركت وقبل أن يتحرك اللمبى نظرت له حوريه وقالت استنا انت يا لمبى عايزاك
اللمبى :- اؤمرى يا ست حوريه
حوريه :- بالنسبه ليك انت والبت رضا تروح تكلم أهلها وانا هتكفل بكل حاجه
اللمبى :- ها ر.ر.رضا
حوريه :- ايوه رضا هى قالت ليا كل حاجه
اللمبى :- ا.ا.انا والله كنت ناوى اقولك ب.ب.بس ي.ي.يعنى
حوريه :- خلصنا خلاص نفذ اللى قولتلك عليه
اللمبى :- ربنا يخليكى لينا يا ست الكل
حوريه :- يلا روح شوف شغلك
اللمبى :- من عينيا
حوريه :- اه استنى
اللمبى :- نعم
حوريه :- ايه اخبار فلوس الشهر دفعوها ولا لسه
اللمبى :- كله دفع الا شعبان
حوريه :- وليه مدفعش
اللمبى :- بيقول الشحنه بتاعة العربيات الجديده اتحجزت فى الجمرك ودفع مبلغ كبير علشان يخرجها ومش معاه يدفع الشهر ده
حوريه :- والله مش ذنبى يتصرف هاته ليا وانا هتصرف معاه
اللمبى :- حاضر هيكون عندك حالا عن اذنك
حوريه :- بسرعه وتنهدت وقالت كل شهر واحد يطلع بسبب شكل علشان ميدفعوش ونهضت ذهبت اتجاه الباب ونظرت على الحاره ورأت بعض الوجوه الجديده فى الحاره نظرت بأستغراب وقالت ودول مين دول أن شاءالله وقالت بصوت مرتفع انتوا يا اخ منك ليه
بهاء :- حضرتك بتنادى علينا احنا
حوريه :- وانت شايف فيه حد غيركم انتوا بتعملوا ايه هنا
يحيى :- وانتى مالك بتسألى ليه وازاى تتكلمى معانا كده
حوريه :- بغيظ انت اللى ازاى تتكلم معايا كده انت متعرفش انا مين
يحيى :- معرفش ولا يهمنى اعرف تبقى مين امشى منك ليه
حوريه :- وقفت قصادهم تمنعهم من التحرك وقالت انتوا مش هتمشوا خطوه واحده من هنا غير لما اعرف انتوا بتعملوا ايه هنا فى الحاره
عطيه :- قرب من اذن يحيى وقال بصوت واطي لم الدور دى تبقى الست حوريه
يحيى :- بصوت عالى حصلنا الرعب مين يعنى الست حوريه
حوريه :- بغيظ انت شكلك مجنون انا ابقى ستك وست الحاره دى كلها وممكن ادفنك مكانك ومحدش يعرف ليك طريق
يحيى :- بضحكه عاليه قال خوفت انا كده غورى يا بت بعيد امشى انت وهو
حوريه :- رفعت يدها وقبل أن تضربه بالقلم
يحيى :- مسك يدها ونظر فى عينها بتحدى وقال متخلقتش لسه اللى تفكر تمد ايديها عليا
حوريه :- بصدمه انت اتجننت انت ازاى تسمح لنفسك تمسك ايدى كده ده انت يومك مش معدى
يحيى :- ضغط بقوه على يدها وقال ورينى هتعملى ايه
حوريه :- بصوت مرتفع لمبى ولا يا لمبى
اللمبى :- ركض بأتجاه حوريه ونظر بصدمه ومسك يحيى من لياقة ملابسه وقال سيب ايد الست حوريه ده انت يومك مش فايت ازاى تسمح لنفسك تلمسها
بهاء :- بقلق ها احنا اسفين يا جماعه هو ميقصدش والله احنا اسفين يا ست حوريه اللى ما يعرفك يجهلك احنا لسه جداد فى الحاره وجاين نشوف شقه هنا ومنعرفش حاجه والله
حوريه :- بغيظ يتأسف ليا الاول احسن والله اخلى رجالتى تمسح بيكم الأرض
يحيى :- بتحدى بتحلمى
حوريه :- يبقى انت اللى جبته لنفسك ولا يا لمبى شوف شغلك
اللمبى :- لسه هيضربه
بهاء :- خلاص والله انا بتأسفلك مكانه اهو بترجاكى يا ست الكل
حوريه :- هو اللى يتأسف
يحيى :- بعصبيه اسكت يا بهاء انا مقولتش ليك اتكلم على لسانى
بهاء :- ما تخلص بقى يا ابنى خلينا نخلص من ام الشغلانه السوده دى
يحيى :- بعصبيه بهاااااااء مسمعش حسك
حوريه :- نظرت اتجاه اللمبى تأمره أن يضربه
اللمبى :- فهم ما تريده حوريه وقام بصفعه قويه على وجه يحيى
يحيى :- تفاجئ بالصفعه وقام برد الصفعه
بهاء :- يا دى ام اليوم اللى مش فايت ومسك يد يحيى ودفعه بعيد وقال ما خلاص بقى يا ابنى يخربيت ام الدماغ الناشفه دى
حوريه :- اتعصبت اكتر بعد ما قام يحيى بصفع اللمبى على وجه
اللمبى :- اخرج سلاح من جيبه ووجه اتجاه يحيى
بهاء :- بخوف نهار مش فايت ابوس ايديك يا ست حوريه أنهى الموضوع واللى انتى عايزاه هنفذه
حوريه :- يعتذر ليا الاول
بهاء :- مش هيعتذر صاحبى وانا عارفه شوفى اى حاجه تانيه
حورية :- يعتذر
بهاء :- اخلص يا يحيى اتنازل لو مره واحده فى حياتك
يحيى :- لو اخر يوم فى عمرى ما هعملها
حوريه :- شكله فعلا اخر يوم فى عمرك ولا يا لمبى هات الرجاله يالا
بهاء :- نهار تشريح ليه رجاله ليه هو احنا تلاته بس مش محتاجين لكل ده والله واقترب منها وقال سامحيه أصله مريض نفسى وبيتعالج
حوريه :- نظرت إلى يحيى من أعلى إلى أسفل ومن أسفل إلى أعلى وقالت اممم مريض يبقى خلاص سماح ليس على مريض حرج خد صاحبك وأمشى ومش عايزه اشوف وش حد فيكم هنا تانى اتفضل
بهاء :- اللهى يعمر بيتك يا اميره يا بنت الامره ويخليكى لأهلك ويفرحوا بيكى يارب ونظر ليحيى وقال يلا بينا
يحيى :- انت قولتلها ايه
بهاء :- ها ولا حاجه امشى يلا
يحيى :- مش هتحرك من هنا غير لما تقولى قولتلها ايه
بهاء:- ق.ق قولتلها انك عصبى اوى ومستحيل تعتذر وممكن تكسر الحاره كلها فوق دماغهم خافت وقالت لاء خلاص مش عايزين خساير وخد صاحبك وأمشى
يحيى :- بعدم تصديق قال والله
بهاء :- يادى النيله ما تمشى بقى وخلصنا فى يومك اللى مش فايت ده
يحيى :- نظر بتحدى لحوريه وقال مش ماشى وهاخد الشقه من غير حتى ما اشوفها واللى مش عجبه يخبط راسه فى الحيط
بهاء :- يا حلاوووووه ليه ها انت ليه مصمم تطلعنا من هنا جثث
يحيى :- محدش هيقدر يقرب مننا امشى يا استاذ عطيه
حوريه :- يا اخ انت متسوقش فيها بقى مش علشان مريض هتستعبط فيها اتفضل خد اللى معاك وأمشى
يحيى :- مين ده اللي مريض
بهاء :- وضع يده على وجهه
يحيى :- نظر لبهاء بغيظ ونظر لحوريه وقال أنا اعقل من عشره زيك والشقه هسكن فيها برضاكى أو غصب عنك يلا استاذ عطيه يلا يا زفت الطين وتركهم وذهب على الشقه
بهاء :- نظر إلى حوريه واشاره بيده اشاره تدل على أن يحيى مجنون وذهب خلف عطيه ويحيى
حوريه :- ده ايه البلاوى اللى بتتحدف على الواحد دى ياربى وقالت بصوت مرتفع ولا يا لمبى
اللمبى :- ايوه يا ست حوريه
حوريه :- عايزاك تعرف كل حاجه عن الناس دى لتكون تبع اللى اسمه رجب دخلتهم مش عجبانى
اللمبى :- من عينيا يا ست حوريه
حوريه :- روح شوف شغلك يلا
اللمبى :- حاضر وتركها وذهب
حوريه :- نظرت إلى العقار التى توجد بيها الشقه إلى الأعلى وقالت ياترى حكايتكم ايه وتنهدت ونظرت إلى ذراعها مكان يد يحيى وقالت هعرفك ازاى تمسك دراع الست حوريه ازاى .

رواية حارة حورية الفصل الثالث

فى الشقه عند يحيى

بعد أن رأى يحيى الشقه وأعجب بها اتفقوا على المبلغ المطلوب دفعه لشراء الشقه وتم الاتفاق على كل شئ وعلى أن يحضر الأموال المطلوبه غدآ وخرجوا من الشقه ونزلوا إلى الأسفل نظرت لهم حوريه وقالت

حوريه :- ياريت مشوفش وش حد فيكم هنا تانى
يحيى :- انتى بكره تزهقى مننا اصل انا خلاص قررت هعيش هنا علطول
حوريه :- فكر تعملها ورجلك هتتقطع قبل ما تخطى الحاره دى تانى
يحيى :- خليكى فى انتظارى بكره هاجى استلم الشقه وورينى هتقطعى رجلى ازاى سلام وذهبوا الثلاثه من الحاره
حوريه :- بغيظ ولا يا لمبى انت يا زفت
اللمبى :- جاء يركض وقال نعم
حوريه :- اطلع هات ليا صاحب الشقه اللى الناس دى هتشتريها
اللمبى :- وانا اعرف منين بس يا ست حوريه الشقه
حوريه :- بعصبيه اتصرررررف
اللمبى :- حاضر حاضر وركض إلى العقار وصعد يبحث عن الشقه
حوريه :- بتوعد ورينى بقى هتشترى الشقه ازاى وجلست تنتظر نزول اللمبى ومعه صاحب الشقه

تركهم عطيه وذهب يتابع عمله ونظر يحيى إلى بهاء بغيظ ،قلق بهاء من نظرت يحيى له تنحنح وقال

بهاء :- احم طيب عايز منى حاجه سلام بقى
يحيى :- امسكه من ملابسه وقال تعالى هنا رايح فين
بهاء :- ف.ف.فيه ايه بس يا يويو ده انت حبيب قلبى
يحيى :- مش انا مجنون انا بقى هوريك الجنان على أصوله
بهاء :- ها مين قال كده بس ده انت سيد العاقلين
يحيى :- دلوقتى سيد العاقلين وهناك تقول عليا مجنون
بهاء :- ما انت لازم تكون مجنون باللى عايز تعمله ده الست دى شكلها ست شرانيه ومش ناويه على خير بجد بلاش منها ام الشقه دى يا اخى مش انا كنت بقولك امبارح روح اسكن في الحاره اهو انا دلوقتى برجع فى كلامى وبقولك بلاش منها لو مش خايف على نفسك خاف على اختك أنا مكنتش أتوقع أن الحاره فيها ناس بالشكل ده
يحيى :- شرانيه على نفسها انا بقى كبرت فى دماغى وهاخد الشقه دى واختى انا هعرف احميها كويس اوى
بهاء :- يا ابنى انت واخد الموضوع عند، مش وقت عندك ده خالص الناس دى مش بتهزر والقتل عندها حاجه سهله وانت مش هتصد عليهم انا خايف عليك والله لا ده أسلوبنا ولا دى عيشتنا احنا اتربينا بطريقه تانيه خالص غيرهم اسمع كلامى لو مره واحده
يحيى :- انا هاخد الشقه يا بهاء واللى يحصل يحصل وأمشى بقى خلينا نروح البيت فى يومك اللى شبه وشك ده وتركه وذهب
بهاء :- اليوم شبه وشى أنا برضه انت يا زفت كان يوم مطلعش ليه شمس يوم ما عرفتك وبقينا أصحاب انا حاسس ان اجلى هيجى على ايدك انت منك للى اكلت دراع جوزها يا بعيد وركض خلفه

بالجامعه.....عند هند

خرجت هند من الحرم الجامعي وتنهدت بغيظ نظرت لها صديقتها المقربة وقالت

اميره :- مالك بس فيه ايه
هند :- انا زهقت منهم فى البيت شيفنى هوا محدش فيهم بيعملى اعتبار هند فى البيت للخدمه وبس إنما ک بنى أدمه مش محسوبه عندهم انا بفكر اسيب ليهم البيت وأمشى والله
اميره :- انتى اتجننتى ايه اللى بتقوليه ده تسيبى البيت وتروحى فين يا مجنونه
هند :- فى اى داهيه بعيد عنهم
اميره :- أهدى بس محدش هيحبك قد أهلك يا عبيطه بس هما تلاقيهم مأخدوش بالهم أن المفروض يسألوكى
هند :- بقولك ايه نقطينى بسكاتك اهلى وانا اعرفهم اكتر منك
اميره :- انتى حره بس انا عن نفسى كنت اتمنى يكون أهلى زى اهلك مش كل واحد فيهم فى وادى واهم حاجه عندهم جمع الفلوس على الأقل انتى امك واخوكى حواليكى إنما أنا بابا وماما علطول مسافرين وانا عايشه لوحدى فى البيت بين أربع حيطان احمدى ربنا على النعمه اللى انتى فيها احسن تتحرمى منها وترجعى تندمى بعدين
هند :- امممم امينه رزق هتشتغل اهى ده انتى تخدى جائزة نوبل فى النكد والحزن والله
اميره :- تصدقى انك واحده غلسه و معندكيش دم
هند :- ثانكس يا روحى
اميره :- العفو يا اختى ابقى تعالى كل يوم سلام
هند :- استنى هنا سلام ايه انتى رايحه فين
اميره :- ماشيه
هند :- وحياة امك ومين هيوصلنى أن شاءالله
اميره :- وانا مالى وانا كنت خلفتك ونسيتك
هند :- هغلط وانتى عارفه لسانى
اميره :- حصلنا الرعب يا اختى
هند :- طيب اتلمى يا روحى بدل ما اخلى الجامعه كلها تتفرج عليكى ويلا وصلينى معاكى بالعربيه بالذوق والادب بدل ما اعمل معاكى الجلاشه يا متربيه، غلطش اهو
اميره :- احم ما انا بقولك من بدرى امشى اوصلك يا قلبى انتى اللى واقفه تتكلمى
هند :- ما كان من الاول ناس متجيش غير بالعين الحمرا وصعدت السياره الخاصه بأميره وجلست فى المقعد الامامى
اميره :- ربنا على المفترى وصعدت السياره وقامت بتشغيلها وذهبت بيها إلى منزل هند

فى حارة حوريه

صعدت حوريه إلى شقتها وأغلقت الباب خلفها وقالت بصوت مرتفع

حوريه :- رضا يا رضا
رضا :- ركضت إليها وقالت نورتى البيت يا ست حوريه
حوريه :- جهزى الحمام بسرعه
رضا :- من عيونى وتركتها وذهبت إلى المرحاض
حوريه :- دلفت داخل غرفتها والقت جسدها فوق السرير بأرهاق شديد ونظرت إلى الأعلى وتذكرت ما حدث فى الصباح وابتسمت بأنتصار وقالت ورينى بقى هتعمل ايه لسه مجاش الدنيا اللى يتحدى حوريه
رضا :- دخلت الغرفه عند حوريه وقالت الحمام جاهز يا ست حوريه
حوريه :- ماشى واتجهت إلى المرحاض ونزعت ملابسها من عليها وجلست داخل حوض الاستحمام المليئ بالماء الدافئ ورائحة العطر الفواحه وقالت بت يا رضا
رضا :- جاءت تركض وقالت نعم يا ست حوريه
حوريه :- هاتى ليا العصير بتاعى
رضا :- حاضر وتركتها وذهبت المطبخ وبعد قليل جاءت رضا وقالت مطرح ما يسري يمرى يا ست البنات
حوريه :- اخذت كوب العصير وقالت قوليلى بقى انتوا بتحبوا بعض من أمته
رضا :- من اربع سنين
حوريه :- اربع سنين وانا معرفش
رضا :- هما مش اربع سنين بالظبط احنا قعدنا سنه ونص كل واحد فينا معجب بالتانى بس محدش فينا اتكلم لحد ما فى يوم جه وقالى أنه بيحبنى ومش قادر يسكت اكتر من كده بس والله احنا كنا ناوين نقولوا ليكى بس يعنى قولنا انك مش فاضيه للكلام ده وراكى حاجات اهم مننا
حوريه :- اهم منكم ازاى وانا من أمته مسمعتش حد فيكم اى وقت بتلاقونى موجوده
رضا :- الصراحه عمرك ما كسفتى حد فينا
حوريه :- طيب يبقى ايه الكلام الاهبل اللى بتقوليه ده
رضا :- حقك عليا يا ست البنات
حوريه :- بت يا رضا
رضا :- نعم
حوريه :- هو الحب حلو
رضا :- ياااااه الحب حلو اوى اوى حاجه كده بتخليكى طايره فى السما مش على الأرض بيخليكى تشوفى الدنيا بشكل تانى خالص بيحلى اى شئ فى عيونك بيخليكى متسامحه مع الكل حتى نفسك
حوريه :- واللمبى بقى حنين معاكى على كده
رضا :- ده احن من الحنيه نفسها ده بيخاف عليا من الدنيا كلها حتى نفسه
حوريه :- لدرجاتى بتحبيه
رضا :- كلمة الحب شويه عليه انا بعشقه بموت فيه الحب كلمه متوصفش احساسى بيه
حوريه :- مش مأڤوره شويه انتى يا رضا
رضا :- لاء خالص يا ست حوريه بكره تحبى وتتحبى وتعرفى معنى كلامى واللى انا حاسه بيه
حوريه :- بأستغراب احب واتحب وسرحت قليلا ثم قالت روحى بقى صدعتينى باللمبى بتاعك ده
رضا :- ابتسمت وقالت حاضر وخرجت من المرحاض وتركتها
حوريه :- تنهدت بحزن وأغلقت عيناها وقالت هو انا ممكن حد يفكر يحبنى معتقدش كله بيخاف منى ومفيش حد يقدر يفكر يقرب لست حوريه وصمتت لحظه ثم اردفت حديثها قائله ايه اللى انتى بتقوليه ده يا حوريه حب ايه وكلام فارغ ايه ونهضت من حوض الاستحمام وارتدت البرنس الخاص بها وخرجت من المرحاض ودلفت إلى غرفتها وارتدت ملابسها ومشطت شعرها ونامت على السرير وتنهدت وقالت واحشتينى اوى يا أبا اوى وأغلقت عيناها وذهبت إلى نوم عميق

فى شقة يحيى

دخلت هند المنزل بدون أن تنطق بكلمة ودخلت على غرفتها قامت اعتماد من على الأريكة وذهبت خلفها وطرقت على الباب وفتحته ودخلت وقالت

اعتماد :- مالك بس يا بنتى
هند :- مالى ما انا زى الفل اهو
اعتماد :- لا حولا ولا قوة الا بالله انا عارفه انك زعلانه علشان الشقه بس يا بنتى غصب عننا يرضيكى اخوكى يتعذب كل ما يشوف حبيبته مع واحد غيره
هند :- واحنا مالنا يعنى سى روميو يحب ويعشق وينجرح واحنا نتمرمط وراه
اعتماد :- عيب يا حبيبتى تتكلمى كده على اخوكى الكبير
هند :- بلا كبير بلا زفت ابنك ده اصلا طول عمره عايش فيها دور سوما الحساس
اعتماد :- لا إله إلا الله يا بنتى انتى لسانك ده ايه فيه حته زياده
هند :- اه فيه حته زياده واللى مش عجبه طريقتى ميكلمنيش
وفى ذلك الوقت سمعوا صوت جرس الباب
اعتماد :- نظرت لها وقالت مدام الجرس رن يبقى بهاء مع اخوكى حسك عينك تتكلمى بطريقه وحشه مع اخوكى فاهمه
هند :- ما يجى سى زفت بهاء اعمله ايه يعنى انا اصلا مش خارجه من اوضى روحى لابنك الحيله
اعتماد :- نظرت لها بقلة حيله وقالت ربنا يهديكى يا بنتى مش عارفه بقيتى كده ازاى ربنا يهديكى وخرجت وتركتها
هند :- هوف بقى يارب خرجنى من ام البيت ده وريحنى من الناس دى بقى ياربى
اعتماد :- خرجت وأغلقت الباب خلفها واتجهت إلى يحيى وقالت عملت ايه يا ابنى
بهاء :- على اللى حصل يا امى لا يتشاف ولا يتقرا
اعتماد :- خير يا ابنى ايه اللى حصل
يحيى :- دفع بهاء فى بطنه وقال مفيش حاجه حصلت يا ماما يعنى انتى مش عارفه بهاء بيحب يهزر ازاى
اعتماد :- يوه كتك ايه يا بهاء خضتنى
بهاء :- لاء انتى لسه مشوفتيش خضه ربنا معاكى فى اللى جاى
يحيى :- نتلم بقى ولا ارميك بره بلاش تستخف فى دمك اكتر من كده
بهاء :- الله مش بفتح عين الحاجه
يحيى :- ده انا اللى هفتح نفوخك لو متلمتش وسكت
بهاء :- هو الواحد كده شوربه يعمل خيار يلاقى
اعتماد :- مسكت أذن بهاء وقالت مش ناوى تعقل يا ولا بقى هتفضل كده طول عمرك لمض
بهاء :- اعمل ايه بس يا امى ابنك يطقق الحجر والله
اعتماد :- ربنا يخليكم لبعض ويديم عليكم الاخوه وميحرمكمش من بعض أبدآ
بهاء :- بدعابه وليه تدعى الدعوه دى بس يا امى انا هفضل الباقى من عمرى كده مع ابنك كده كتشير اوى الصراحه
يحيى :- امشى يا زفت قدامى اخلص
بهاء :- شايفه يا امى المعامله ونظر إلى يحيى وقال على فكره انا مستحملك بس علشان امك
يحيى :- اخلص يالا يخربيت تقل دمك
بهاء :- فين البت المخفيه اللى اسمها هند
اعتماد :- نايمه فى اوضتها
بهاء :- نامت عليها حيطه كنت عايز واحد قهوه من ايديها بتعملها تحفه المضروبه
اعتماد :- هخليها تعملك يا ابنى
بهاء:- لاء خلاص متصحهاش
يحيى :-بزهق يا مسهل
بهاء :- خلاص خلاص انا داخل الأوضه اهو وتحرك وقال ورايا
يحيى :- يا مصبر الوحش على الجحش ياربى. ودخل خلفه الغرفه واغلق الباب
اعتماد :- طرقت على باب غرفة هند وفتحت الباب وقالت قومى يا هند اعملى قهوه لبهاء واخوكى
هند :- مش قايمه انا مش خدامه عند حد اللى عايز حاجه يعملها لنفسه وبعدين اللى اسمه زفت بهاء ده هو ناوى يعيش معانا ما يقعد فى بيته وميقرفناش
اعتماد :- يا بنتى عيب الراجل يسمعك
هند :- ما يسمع وايه يعنى هخاف منه يمكن يكون عنده دم ويحس شويه بدل ما هو عايش معانا ده مش ناقص غير ينام عندنا كمان
وفى الوقت ده سمعوا صوت باب الشقه يغلق نظرت اعتماد بأستغراب وقالت
اعتماد :- مين اللى نزل
يحيى :- خرج يركض من الغرفه وقال هو بهاء راح فين
اعتماد :- بقلق هو اللى مشى ده بهاء
يحيى :- ايوه كان جاى يأكد عليكى متصحيش هند من النوم معرفش مشى ليه
اعتماد :- نظرت بغيظ إلى هند وتنهدت بحزن وقالت معرفش مشى ليه
يحيى :- هدخل أكلمه فى التليفون وتركهم وذهب اوضه
اعتماد :- عجبك كده اهو الراجل سمع الكلام وزعل ومشى
هند :- ما يمشى ولا يغور فى داهيه اعمله ايه يعنى
اعتماد :- منك لله يا بنتى زى ما جرحتى الراجل بالكلام وخرجت وتركتها
هند :- اطاحت يدها بالهواء وجلست تسمع الاغانى
يحيى :- دخل غرفته واخذ هاتفه واتصل ببهاء وانتظر الرد
بهاء :- ايوه يا يحيى
يحيى :- ايه يا ابنى مشيت ليه
بهاء :- مفيش بس صدعت فاجئه قولت اروح انام
يحيى :- صداع ايه ده اللى هيجى فاجئه انت فيه حد زعلك ولا ايه
بهاء :- لاء خالص مين يعنى اللى هيزعلنى زى ما قولتلك عندى شوية صداع وهروح انام يلا تصبح على خير وبكره ابقى اكلمك
يحيى :- تنهد وقال وانت من أهله سلام واغلق السكه ووضعه بجواره ونام على السرير ونظر إلى الأعلى وتذكر ما حدث فى الحاره وتنهد وقال انا مش عارف شايفه نفسها على ايه دى تبقى تورينى بكره هتقدر تعمل ايه واغلق عينه وبعد عدة دقايق ذهب فى نوم عميق

الفصول الأخيرة

تمت رواية مكتملة عبر مدونة كوكب الروايات، نتمنى لكم قراءة ممتعة.
reaction:

تعليقات