رواية الحرباء – الفصل الثاني
حنان : انا ما اتجوزتش خالص
نرمين : اومال الدكتور بيقول …… انا مش فاهمه يعنى انتى لسه … انسه ؟
حنان ارتبكت شويه لكن نرمين الطيبه اللى نيتها دايما حسنه وفاكره الكل زيها ما لاحظتش
حنان : اه اه انا لسه بنت
نرمين : اومال فين اهلك ؟
حنان : امى ماتت وما كانش ليا غيرها ومن بعدها بقيت مقطوعه من شجره
نرمين : طب قوليلى ابوكى فين او قرايبك مافيش حد منهم خالص ؟
حنان : يا مدام ولا عمرى شفت ابويا ولا اعرفه ولا ليا حد خالص غير امى الله يرحمها
نرمين : طيب احكيلى اللى حصل معاكى
حنان : بعد موت امى اهل البلد كانوا طمعانين فيا ورحت للعمده يشغلنى عنده فى الدوار وقلت يحمينى وكنت بابات فى الدوار وفى ليله سوده صحيت من النوم مفزوعه لقيته نايم فوقى وكان عاوز ….
عيطت ونرمين طبطبت عليها وهى كملت
حنان : انا صوتت واتلموا الناس وجت مراته قال دى بتتدلع عليا وهى اللى جرجرتنى لحد هنا ومراته طردتنى وسبت البلد كلها وجيت على اسكندريه لكن برضه كل ما اشتغل فى حته يطمعوا فيا
نرمين : طيب خلاص اهدى انتى هنا فى المستشفى لحد ما تخفى وبعد ما تطلعى حاخدك معايا فى بيتى تعيشى معايا وتشتغلى عندى
حنان عيطت وقالت
حنان : بتتكلمى بجد يا ست … مش عارفه اسم حضرتك ايه
نرمين : انا اسمى نرمين القاضى وبيقولولى نيرمو
حنان : نرمين ؟ الله اسمك حلو قوى ستى نرمين
نرمين : بلاش ستى دى ما باحبهاش قولى مدام نرمين تعرفى تشتغلى فى البيوت ؟
حنان : انا ما اعرفش غير شغل البيوت
نرمين : خلاص اتفقنا وانا حاعمل لك شهريه كويسه
حنان مسكت ايدها عاوزه تبوسها لكن نرمين سحبت ايدها بسرعه منعتها
نرمين : لالالا انا ما باحبش الحاجات دى ياللا شدى حيلك علشان اخدك على البيت
……………………….
نرمين روحت على بيتها قعدت مع امانى اختها وحكت لها كل حاجه
نرمين : مش عارفه يا امانى البنت صعبانه عليا تصورى انها مش عارفه انها مش بنت ؟ تكون الصدمه نستها واللا يكون حد خدرها وعمل فيها حاجه من غير ما تعرف
امانى : وليه ما تكونش بتكذب دى اشكال قذره ما تآمنيش للى زيها
نرمين : بلاش سوء الظن ده دى غلبانه خالص وجاهله وما تعرفش اى حاجه انا حاجيبها تخدمنا واحاول اتستر عليها حتى لو اكلم دكتور وليد يعمل لها عمليه واقول له ان ده عمل انسانى
امانى : تكلمى مين يا نهار اسود انتى عاوزه دكتور وليد القاضى اللى متربى على ايد بابا يعمل عمليه زى دى ؟ اوعى تفكرى حتى تكلميه فى حاجه زى دى وبعدين انتى ازاى عاوزه تجيبى واحده زى دى تدخليها بيتك دى شكلها حربايه ويمكن تطلع حراميه واللا وراها مصيبه
نرمين : ما قلتلك بلاش سوء الظن ده اومال عاوزانى ارميها فى الشارع ؟ انتى بس ابقى عامليها كويس علشان خاطرى
امانى : طيب حتقولى لادهم ايه ؟
نرمين : حاقول بنت غلبانه وحاجيبها تشتغل عندى
امانى : لا قصدى على …..
نرمين : مش حاجيب سيره طبعا ده لو يعرف انها مش بنت من غير جواز مستحيل يسيبها تقعد دقيقه واحده فى البيت
امانى : والله يا نرمين انا حاسسه ان البنت دى حربايه وانتى مش حتبطلى طيبتك الزياده دى لحد ما تتقرصى وشكلها هى اللى حتقرصك
الفصل التالي اضغط هنا
يتبع.. (رواية الحرباء) اضغط على اسم الرواية لتجد الفهرس كاملاً بجميع الفصول.