رواية عفريتة قلبي – الفصل الأول
لاول بدون لينك.. ناجى…. الساعه جات ٣ الفجر والست عفريته بتاعتك ما ظهرتش
حمدان… انت ما مصدقنيش صوح…. انا خابر انك ما مصدقنيش… دلوك تطل كيف كل ليله وتشوفها بعينك سعتها بس هتصدقنى…
ده حمدان شاب فى الاربعين.. واقف فى الاوضه مع ناجى اخوه شاب فى التلاتين..قال بسخريه من حمدان…
امم طب الليل خلص اصلا بقول ايه اوصفهالى كده يمكن تاجى على السيره.. وهو اعرف اوصافها عشان لو شوفتها فى مكان اعرفها
حمدان… بيضه وعنيها سود ووساع حلوين قوى ولابسه برقع على وشها مبين بس عنيها باقى وشها متخبى تحت البرقع وهو عباره عن سلاسل كتيره لونها دهبى مخبى من تحت العين لعند الصدر.. وفستان ابيض فضفاض وسلسه على وسطها.. وسلسله على قورتها فوق حواجبها يعنى… وجسمها متوسط كده.. وشعرها طويل قوى معدى نصها ولونو اسود… اه ولابسه خلخال كمان..
ناجى بغمز.. طب ما هى مزه اهه امال انت خايف منها ليه…
حمدان… اقولك تور تقول احلبو.. يا جحش الحيشان انت دى عفريته..
ناجى… طب اعكشها المره الجايه وزعق عليا وشوف انا هعملك فيها ايه..
حمدان.. ايه اعكشها دى انا بخاف منيها اصلا اول ما بشوفها بالزق فى الحيط وهى تفضل تبصلى وتهرب من الشباك… حتى بقدر اتحرك انا بترعب لما بشوفها وكل مره بتخلينى لحالى حتى تظهر…
ناجى… لا متخافش ما فيش عفاريت اصلا دلوك… دى تلاقيها واحده من ايهم بتوجب معاك
حمدان… قصدك ايه انها بت وبتقول كده بالعانى
ناجى… ايوه طبعا ما فيش عفاريت دلوك متخافش.. بص بكره انا هاجى انام مكانك وانت نام مكانى وانا هعكشهالك..
حمدان.. جد الله يباركلك
ناجى.. تعال ننام دلوك وما تقولش لحد ولا اى حد مين ما كان يكون
ونامو فى يوم جديد.. ناجى نزل راح المطبخ ولقى بنت فى ال ١٨ دى حوريه بنت عمو واقفه تجهز الغدا قرص وسطها باديه وقال.. اموت انا فى الجمبرى… والوسط الملبن الطرى..
حوريه شهقه بخضه وقالت.. انت اتجنيت قولتلك بطل الحركات السافله دى
ناجى… الحب فى قلبى مولع.. وانت مطنش وبتتدلع..
حوريه… وبعد هالك.. هندهلك حمدان..
ناجى.. لا ولا حمدان ولا حمدت.. انا بس كنت بسال الوكل جهز
حوريه… غور هناك ولما يجهز هجيبو..
ناجى.. ماشى خليكى كده مطنشانى…. ترتاحى وانا فى نارى سيبانى
حوريه… بنى ادم غتت
وطلعت حطت الاكل على السفره وقالت…
كيفك يا حمدان
حمدان.. الحمد لله يا حوريه تسلمى..
نزل والدهم كمال.. راجل فى السبعين.. وقال…
ازيكم يا عيال كويس انكم متجمعين
حمدان.. خير يا بوى
كمال.. بصو انا قلقان على حوريه قوى
حوريه.. من ايه يا عمى
كمال… من التار انتى ناسيه ان ابوكى راح فى التار واحنا خدنا دمو منهم اخاف يئذونا فيكى يا بت اخوى عشان كده لازم تتجوزى
حوريه بضيق.. ايه اتجوز.. اتجوز مين يا عمى انا ما عوزاش اتجوز واصل
كمال.. متخافيش مش غريب انا هجوزك ولدى
حوريه.. ولدك..
كمال.. اه هجوزك ناجى..
حوريه… ايه ده لا
كمال.. امال مين يعنى هو اولى بيكى
حوريه… بس انا مش عوزاه
كمال..عشان خاطرى يا بتى انتى وصيه وما قدرش اروح بذمبك
حمدان… وبعدين يا حوريه ناجى ده زين.. هو صوح غبى ونسونجى بس طيب
حوريه.. بس انا بكرهو..
ناجى.. مقبوله منك يا بت العم.. يا تاعبه القلب وجيبالو الهم..
كمال.. ناجى اكتم.. ها يا حوريه
حوريه… ماشى يا عمى
ناجى.. اهه وافقت اخيرا وانت ما تقلقش.. بكره لما تجرب حضنى…. تحلف ما تنام الا جمبى…
حمدان.. ههه اتحشم يا اض
قربت من ناجى وبصتلو وقالت.. امانه اما تشوف اللى ضحك عليك ابقى قلو حوريه بتقولك.. اتفو
وطلعت على فوق بسرعه.. ناجى لسه هيجرى وراها بس حمدان مسكو وقال…
اعقل بنقولها هيحميكى تقوم تضربها
ناجى… دى تفت عليا
حمدان… معلش…
كمال.. بصو.. انا جبت خدامه عشان تساعد بت عمكم فى البيت.. وكمان تنام مع بتك يا حمدان عشان حوريه هتبات مع جوزها.. هتاجى الصبح… ابقى استناها عشان معاى شغل فتكم بعافيه
حمدان… احلى حاجه يبلينا البلوه وياجى يقولنا عليها
..
باليل.. كان ناجى راح اوضت حمدان وقلع جلابيتو وكان لابس منطلون وبس ونام على السرير وتغطى بس سمع صوت بنت بتقول..
ايه نومت منى اتاخرت عليك ايااك…. قوم عاد ما تعملش ميت
بس ناجى شدها عليه وقعها على السرير وعتلاها وشد البرقع من على وشها… وهى غمضت بخوف وفتحت عين وبصتلو.. وناجى رفع حواجبه ووووو..
الفصل التالي اضغط هنا
يتبع.. (رواية عفريتة قلبي) اضغط على اسم الرواية لتجد الفهرس كاملاً بجميع الفصول.