القائمة الرئيسية

الصفحات

رواية صغيرة العاصي الفصل السابع والعشرون 27 بقلم ندى احمد

 رواية صغيرة العاصي الفصل السابع والعشرون 

رواية صغيرة العاصي الفصل السابع والعشرون 

عاصى باندهاش لاقى هند و هاشم 
عاصى : انت ايه اللى جابك انت و هى 
هاشم : انا جاى لوحدى و عايزك فى حاجة مهمة
هند : انا كنت جاية اطمن عليك يا عاصى  
عاصى : انا مش عايز اشوف حد منكم تانى 
هاشم : عاصى افهمنى انا بعتذرلك و بجد مكنتش اعرف موضوع مريم و انك ملكش علاقة بيه 
عاصى : خلص الكلام يا هاشم مش عايز اسمع حاجة 
هاشم : يا عاصى ده احنا عشرة عمر هنتكلم على الباب 
عاصى : انت اللى بعت و هانت عليك العشرة 
هاشم : و انت كمان غلط مش انا لوحدى و انا سمحتك ليه انت كده متسؤش فيها و تعيش الدور 
عاصى : بغل و رخم بس بحبك ادخل اتفضلوا يا جماعة 
هاشم خد عاصى على جنب : هو انت مش خلاص قطعت علاقتك مع هند ايه جابها 
عاصى : مش عارف ايه اللى جابها و مش عارف فيروز لما تشوفها هتعمل ايه ربنا يستر  
هاشم : طب اطلع لفيروز و انا هخرج اقعد معها عيب 
عاصى طلع لها 
فيروز باستهزاء و وشها احمر من الغيرة : بجد و الله يا عينى قلبها حنين اوى هند ديه 
عاصى : و انا مالى اصلا بيها 
فيروز : و طالما مالك ايه اللى جابها يا عاصى 
عاصى : يلا ننزل عيب كده نسيبهم دول ضيوفنا مهما كان برده 
فيروز بخبث : حاضر طبعا 
فيروز لبست اشيك حاجة عندها كانت بسيطة بس جميلة جدا و راحت جابت عصير و قدمته 
هند ببرود : شكرا مش هقدر اشرب حاجة 
فيروز بزعل مصطنع : ليه يا هند كده 
و بعدين فيروز قعدت جنب عاصى و مسكت ايده بتملك 
عاصى فهم انها بتغيظ هند بس كان مبسوط 
هاشم : يا بختك يا عاصى لما تتعب تلاقى اللى يهتم بيك و ياخد باله منك 
عاصى : كفاية عينك فى الجوازة من الاول و بعدين بكرة تتجوز انت كمان 
هاشم : بما انك جبت السيرة ديه فأنا بدور على بنت الحلال ادعيلى الاقيها بقى
عاصى : يارب 
فيروز بحب : يارب يا هاشم نفسى اشوف فرحك 
هاشم : ربنا يخليكى ليا يا روز 
عاصى بغيرة : ايه يا هاشم جوزها واقف قدامك مش مالى عينك انا
هاشم: انت هتغير على فيروز منى ولا ايه 
هاشم : ساكتة ليه يا هند 
هند : عادى بسمع عاصى انا اصلا جاية اطمن عليه بس 
فيروز بصت لهند بذهول و غضب 🤨🤨 و كان نفسها تجبها من شعرها 
عاصى : انا كويس طول ما فيروز جنبى
فيروز بصت بحب لعاصى و عاصى بصلها برده 
هاشم : ايه عصافير احنا قعدين 
هند : استأذن انا وقامت بسرعة 
هاشم قام وراها : ممكن تسمحيلى اوصلك 
هند : لاء شكرا معايا عربيتى
هاشم : انا عارف بس انا عايز نقعد نتكلم شوية ممكن 
هند وفقت و راحوا قعدوا فى مكان عام 
اما ميسون عرفت فين اختها و سافرت لها 
عند عاصى 
فيروز : انا فى رحلة مطلعها المدرسة يومين فى دهب عايزة راحوا 
عاصى : نعم دهب ايه اللى تروحيها ديه لاء مش موافق 
فيروز : كل صحابى رايحين اشمعنا انا 
عاصى : مليش دعوة بحد قولت لاء يعنى لاء 
فيروز : هو كل حاجة لاء ديه حاجة تزهق
عاصى : طب ايه رايك نطلعها سوا انا و انتى بعد ما اخف شوية 
فيروز: بجد يا عاصى شكرا اوى 
عاصى : مفيش حاجة لعاصى كده مقابل انى وفقت نسافر
فيروز : زى ايه
عاصى قرب من خدها و باسها : زى ديه مثلا 
فيروز اتكسفت و بعدت وشها : عاصى اتلم 
عاصى : و اتلم ليه فيروز انا عايز نتمم جوازنا 
فيروز بكسوف و تغير للموضوع : ياه الوقت اتأخر لازم انام تصبح على خير يا عاصى
عاصى بزهق : وانتى من اهله 
عاصى بليل معرفش ينام و مضايق من رفض فيروز له  
عاصى بزهق : الو يا ز*فت بقولك ابعتلى واحدة على شقة الزمالك ماشى 

يتبع الفصل التالي اضغط هنا

الفهرس يحتوي على جميع فصول الرواية "رواية صغيرة العاصي" اضغط على اسم الرواية


reaction:

تعليقات