القائمة الرئيسية

الصفحات

روابة طفلة العاصم الفصل الثامن والعشرون 28 بقلم ندى احمد

 رواية طفلة العاصم الفصل الثامن والعشرون 

رواية طفلة العاصم الفصل الثامن والعشرون 


عاصم : حور انتى ممكن تلمى هدومك دلوقتى 
حور بدموع جريت من الشقة من صدمتها فى عاصم 
حور لسه هتخرج من باب الشقة 
لقت عاصم مسك ايديها بيمنعها من الخروج 
حور : ابعد عنى 
عاصم : مش هسيبك تضيعى تانى من ايدى يا حور 
حور : مبقاش ينفع خلاص يا عاصم كل حاجة أنتهيت 
عاصم : حور انا هفهمك كل حاجة الموضوع مش زى ما انتى فاهمة الجواز ده مؤقت و حصل تحت ظروف معينة 
حور : ايه هى الظروف 
عاصم سكت 
حور : ظروف ايه ماترد
عاصم : مش هقدر اقولك حاجة دلوقتى 
حور : مش عايزة افهم حاجة انا عايزة أمشى من هنا 
عاصم : ده بيتك يا حور و باسمك انتى 
ثريا : انت بتقول ايه 
عاصم : انا كتبت البيت باسم حور 
ثريا بانفعال و غضب : ايه كتبته باسمها ديه شقتك 
عاصم : انا حر و لسه فى كلام بينا يا أستاذة ثريا و بص لكارما و كل حد هنا هعلمه الأدب 
ثريا فتحت الباب و خرجت 
كارما باستفزاز : احضرلك الاكل يا روحى 
عاصم : اطلعى بره 
حور دخلت اوضتها و هى مش فاهمة حاجة 
فجأة سمعت صوت عاصم بانفعال على كارما 
عاصم : انا مش بتهدد و لو فاكرة انى وفقت يوميها اتجوزك انك لويتى دراعى تبقى بتحلمى و روحى و انتى طالق بالتلاتة انا هتصرف 
حور خرجت الأوضة لقيت كارما بتبصلها بحقد و لبست و طلعت بره و هى على الباب 
كارما : خليك كده مش هتلاقى حد يتبرعلك و انا هكلمها توقف الموضوع ان شاء الله تموت
عاصم قاعد قدامها شكله باين عليه التعب و مرهق 
حور : ممكن تفهمنى يا عاصم معنى اللى كارما بتقوله 
عاصم : حور مفيش حاجة 
حور : لاء قولى ايه متبرع ايه و هى بتقول ايه 
عاصم : حور انا محتاج عملية زرع كبد و كارما كانت تعرف حد طرفها يتبرعلى 
حور : و انا روحت فين من كل ده ازاى متقوليش 
عاصم : مش عايز اتعبك معايا يا حور 
حور : انت بتتكلم جد يعنى انت مكنتش عايز تعرفنى احنا بكرة هنروح المستشفى و نعرف تحاليل و اشوف لو اقدر اتبرعلك انا 
عاصم : حور لاء مش موافق ملكيش دعوة انا هشوف حد تانى 
حور : انت تسكت خالص يعنى تتجوز عليا عصاية المقشة ديه علشان متبرع اومال انا روحت فين هو انا مش مراتك ولا ايه 
عاصم ضحك : والله و ايه كمان 
حور : و بحبك يا عاصم 
عاصم راح حضنها : و انا كمان يا حور عمرى ما هعرف احب غيرك ولا ابص لحد غيرك 
حور : طب يلا هحضرلك العشا 
عاصم جيه من وراها مسكها من خصرها 
عاصم : ما انتى عندك لبس حلو اهو اومال مش بتلبسى كده ليه 
حور : عاصم اتلم 
عاصم : اتلم ليه ما انا جوزك هو انا غريب 
حور : طب يلا سيبنى احضر العشا 
عاصم : ماشى هتروحى منى فين البيت فضى عليا انا و انتى 
حور ضحكت بخجل و جريت على المطبخ 
🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹
ندى مروحة من المستشفى 
لقت فهد واقف مستنيها 
فهد : ندى 
ندى : حضرتك عايز ايه بعد اللى عرفته 
فهد : انا هجبلك حقك منها 
ندى : هى ملهاش ذنب 
فهد : لاء حور ليها ذنب فة كل اللى بيحصلك 


يتبع الفصل التالي اضغط هنا

الفهرس يحتوي على جميع فصول الرواية "رواية طفلة العاصم" اضغط على اسم الرواية


reaction:

تعليقات