القائمة الرئيسية

الصفحات

رواية طفلة العاصم الفصل الحادي والعشرون 21 بقلم ندى احمد

 رواية طفلة العاصم الفصل الحادي والعشرون

رواية طفلة العاصم الفصل الحادي والعشرون


عاصم بجدية: اخر مرة هسالك يا حور انتى سلمتى نفسك لفهد بأرادتك 
حور هزت راسها بخوف بأنه ايوة 
عاصم متملكش اعصابه و راح ماسك حور من رقبتها و بيبص فى عينها بغضب 
حور بخوف : مش اقصد اللى فهمته يا عاصم انت فهمت غلط
عاصم بصلها نظرة اخرستها و باستحقار : انا على اد ما حبيتك على اد ما هدوق العذ*اب اللى حاسه منك 
حور : عاصم والله افهمنى انا اقصد انى مكنتش بخاف من فهد لانه زى اخويا بالضبط مش اكتر 
عاصم شد*ها من شعرها : انتى هتستعبطى يا رو*ح ام*ك 
حور بدموع وهى مش عارفة تعمل ايه و مش مصدقة ان فهد يعمل كده فيها لأنها فعلا حسيت معه بالامان 
عاصم بدا يته*جم عليها و يقرب منها اكتر 
حور: عاصم بتعمل ايه ابعد عنى عيب مينفعش كده 
عاصم و هو يتمدى اكتر و يحرك يده عليها بجر*اة: عيب و مينفعش ايه بالضبط و لا انتى متعودة على فهد يا رخي*صة 
حور : انا مصدومة فيك بجد يا عاصم مصدومة حقيقى انك شايفنى كده و مش مصدقنى 
عاصم : انتى ايه مش ناوية تبطلي كدب يا بت انتى ده الدكتورة قالت بنفسها و انتى لسه معترفة قدامى المفروض افهم ايه غير انك واحدة 🤬🤬
حور بصدمة اكتر ان عاصم كان بنسبالها كل حياتها ممكن يكون متعصب بس ده بيبين هو شايفها ازاى و ده اللى صدمها فيه 
حور : مش انت شايفنى كده طلقنى 
عاصم : مش هطلقك يا حور و هخليكى تتمنى ان الزمن يرجع بيكى علشان تتمنى نقطة من حبى ليكى و مش هتلاقى 
حور بانهيار: انت ليه مش مصدقنى ليه مكدبنى انا بقولك الحقيقة فهد زى اخويا انا متأكدة محصلش حاجة 
عاصم رم*ها على السرير و بص فى عينها و أنفاسهم مختلطة مع بعض 
حور بدموع و هى بتبص لعاصم اللى الغضب واضح فى عيونه 
عاصم بصلها و بعد عنها 
عاصم : مش بحب اخد بواقى حد و لا بحب الحاجة السهلة و خرج من الأوضة و ساب حور منهارة و هى مش مصدقة كل اللى حصلها و عمالة تفكر و تسترجع كل حاجة 
عاصم بات اليوم ده بره 
و لما رجع كان معه كارما و هى حضنه 
كارما دخلت أوضة حور شد*تها من شعرها 
كارما : انتى يا حيو*انة قومى يلا كل ده نوم 
حور : انتى بتعملى ايه و ايه اللى دخلك اوضتى 
كارما : ديه يا حبيبتى شقة جوزى و انا حرة ادخل اى أوضة براحتى 
عاصم دخل الأوضة وهو عارى الصدر : كارما فى ايه 
كارما : يا حبيبى بقولها تقوم تحضر الفطار ليك 
عاصم : طب تعالى يا قلبى عايزك و بص لحور : و انتى قومى يلا اسمعى كلام كارما 
حور لسه هتتكلم 
عاصم : انا على أخرى منك كلمة كمان و هربيكى من اول و جديد 
حور قامت بدموع على المطبخ و هى سامعة صوت عاصم و كارما بيضحكوا 
فجأة الباب خبط 
حور فتحت الباب 
حور بصدمة : فهد 😳
فهد : ....


يتبع الفصل التالي اضغط هنا

الفهرس يحتوي على جميع فصول الرواية "رواية طفلة العاصم" اضغط على اسم الرواية


reaction:

تعليقات